Hervormde gemeente Ruinerwold
Op 9 februari jl. trad de Hervormde gemeente te Ruinerwold op als roependen & ontvagende gemeente voor de classicale vergadering. Na de opening vertelt de roepende/ontvangende gemeente iets over de gemeente.Informatie over de Hervomde gemeente te Ruinerwold
Ten behoeve van de vergadering van de classi Meppel op 9 februari 2012.
Het beleidsplan dat vorig jaar is vastgesteld, heeft als titele meegekregen: Oude paden, doorgaande wegen. Het is een vervolg op het vorige beleidsplan, waar "Oude paden, Nieuwe wegen" boven stond, maae de ervaring leert dat traditei in de kerk belangrijker is dan vernieuwing. Daarom hebben we de "nieuwe wegen" veranderd in "doorgaande wegen".
Het beleidsplan dat vorig jaar is vastgesteld, heeft als titele meegekregen: Oude paden, doorgaande wegen. Het is een vervolg op het vorige beleidsplan, waar "Oude paden, Nieuwe wegen" boven stond, maae de ervaring leert dat traditei in de kerk belangrijker is dan vernieuwing. Daarom hebben we de "nieuwe wegen" veranderd in "doorgaande wegen".
De Hervormde gemeente van Ruinerwold wordt bepaald door de kerk op Blijdenstein. Al in de 12e eeuw wordt er hier op de zandopduiking aan de Wold Aa midden tussen het veen door monniken een bakstenen kerkje gebouwd in Romaanse stijl, van grote gele kloostermoppen. Buiten, aan de zuidkant, zijn daar nog grote stukken van terug te vinden – onder andere een (nu dichtgemetselde) hagioscoop: een raampje waardoor mensen die de kerk niet in mochten, toch een blik op het altaar werd gegund. Het is een Bly Stee: een goede plek, vandaar de naam Blijdenstein. En dit bijgebouw heeft de naam ‘Munnekeweer’ en verwijst naar de monniken van toen.
Als in het begin van de 15e eeuw de streek welvarend is, wordt de kerk ingrijpend verbouwd. Er komt aan de oostkant een groot Gotisch koor met een stenen gewelf en er komt een stevige toren aan de westkant. De kerk wordt gewijd aan de heilige Bartholomeus. In de 16e eeuw vindt er nog een uitbreiding plaats aan de Noordkant. De preekstoel is uit de 17e eeuw en het orgel is van Petrus van Oeckelen uit 1872.
Als in de 19e eeuw de kerk begint te verzakken, wordt het stenen gewelf vervangen door een houten dak.
In 1875 wordt er een klok gekocht van de kerk in Noordwolde en in die periode wordt het kerkhof verplaatst naar de overkant van de weg. Er is nu nog maar één grafsteen bij de kerk: die van ds. Alberti, zijn vrouw en twee kinderen.
Aan het begin van de twintigste eeuw is de kerk dusdanig in verval geraakt dat er zelfs wordt gedacht aan het afbreken van het gebouw. Gelukkig wordt tussen 1921 en 1923 de kerk grondig gerenoveerd en in die staat is het tot nu toe gebleven.
Aan het begin van de vorige eeuw is er uit de wat vrijzinnige kerk van Blijdenstein een Hervormde Evangelisatie ontstaan. Deze vereniging heeft een eigen gebouw en voorganger - momenteel dhr. Frans Verkade - en telt ongeveer 60 trouwe leden. Deze Kapelgemeente heeft een ouderling en diaken die deel uitmaken van de Hervormde Gemeente en ook de verdere samenwerking is goed.
Blijdenstein kent ongeveer 290 lidmaten, 540 doopleden en 470 geboorteleden. Er is een fulltime predikant – ds. Kloosterziel. Op een gemiddelde zondag zitten ongeveer 50 mensen in de kerk. Als het koor ‘Con Amore’ meewerkt en bij bijzondere diensten loopt dit op tot 80 of 100. Er zijn 8 ouderlingen, 5 diakenen en 2 ouderling-kerkrentmeesters, maar ook een aantal vacatures die we toch binnenkort hopen op te vullen. Gelukkig is er een grote groep vrijwilligers en zijn de lijnen op Ruinerwold en Oosteinde kort. Als zich iets voordoet, spreekt het zich snel rond. Er is een tuingroep die elke 14 dagen het kerkelijk erf onderhoudt en er is dus het koor dat maandelijks meewerkt aan de dienst, maar de vergrijzing speelt ook bij ons.
Gelukkig is er nog jeugd: Ongeveer 10-15 kinderen gaan naar de zondagsschool en er is een catechesegroep met eenzelfde aantal jongeren. De komende jaren zullen we moeten kijken of we de doorgaande wegen kunnen blijven vinden – wellicht ook in samenwerking met Gereformeerd Berghuizen, Hervormd Koekange, IJhorst de Wijk.
De oude paden leren ons te relativeren. De kerk heeft de eeuwen door perioden gekend van grote betrokkenheid, maar ook van teruggang. We maken ons op Ruinerwold niet zo druk over de toekomst. Er zijn altijd nog oplossingen gekomen en in dat vertrouwen gaan we rustig verder.
